Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

75. Even geen toerist

Noem het toeval, maar de timing was perfect. Een week nadat ik de keuze had gemaakt om naar Noorwegen te verhuizen, vertrok ik opnieuw naar Noorwegen. Dit keer naar Trondheim, een stad in het midden van het land. Een mooi moment om het land beter te leren kennen, meer…

59. Kleine chaos, grote glimlach

59. Kleine chaos, grote glimlach

Er zijn genoeg verhalen die ik nog kan vertellen over mijn reisjes. Sommigen hebben de hoofdstukken niet gehaald, maar verdienen toch een eervolle vermelding. Zo versliep ik me bijna voor een vroege vlucht in Vilnius, viel het raam van mijn hotelkamer in New York…

lees meer…
56. De herontdekte verwondering

56. De herontdekte verwondering

Er zijn momenten waarop ik terugdenk aan de kinderlijke verwondering die ooit zo vanzelfsprekend was. Alles was nieuw, alles had glans. De eerste keer dat ik zonder zijwieltjes over straat reed. De smaak van een broodbeleg dat ik nog nooit had geproefd. Het…

lees meer…
55. Tussen afscheid en vertrek

55. Tussen afscheid en vertrek

Ik heb al een paar jaar het plan om Nederland achter me te laten en te emigreren naar een ander land. Het voelt soms alsof ik hier alles wel zo’n beetje heb gedaan en toe ben aan een nieuw avontuur. In de afgelopen jaren heb ik veel vrijheden voor mezelf ingebouwd. Ik…

lees meer…
53. Even niet onderweg

53. Even niet onderweg

Voor het eerst in lange tijd ga ik een maand niet op reis. Het klinkt bijna vreemd om dat zo op te schrijven, alsof niet reizen een bewuste keuze is, terwijl het eigenlijk vanzelf zou moeten gaan. Maar ik merk dat ik moet bijkomen. Mijn energie is op, en ik wil mezelf…

lees meer…
52. Rust in beweging

52. Rust in beweging

Inmiddels sport ik gemiddeld vijf dagen per week. Het heeft jaren geduurd om dat punt te bereiken en het écht in mijn structuur te krijgen. Vroeger had ik weleens geen zin, of een bijzonder overtuigend excuus om niet te gaan. Inmiddels zit het zó in mijn systeem dat…

lees meer…
50. Thuis in mezelf

50. Thuis in mezelf

Vroeger voelde ik na een paar dagen reizen al een knoop in mijn buik: heimwee, een verlangen naar iets vertrouwds. Maar ergens onderweg is dat veranderd. Niet omdat de wereld anders werd, maar omdat ik mezelf ben gaan dragen als thuis. Ik zeg vaak: als ik mijn huis –…

lees meer…
45. De stempel en de grens

45. De stempel en de grens

‘En jij wilt met een stempel van Armenië morgen naar Azerbeidzjan vliegen?’ De gids keek me aan alsof ik had voorgesteld om in mijn zwembroek de Himalaya te beklimmen. Ik knikte nietsvermoedend. ‘Haha,’ schaterde hij. ‘Dan doen ze moeilijk, hoor. Misschien word je wel…

lees meer…
44. Tussen lichtjes en rust

44. Tussen lichtjes en rust

Met een goede vriendin ging ik een paar dagen naar Valletta. Even weg van alles. We werken allebei veel, dus deze reis kwam goed uit. De hoofdstad van Malta was prachtig versierd. In de lange winkelstraat hingen lichtjes en kerstdecoraties, op een gezellig plein klonk…

lees meer…

Hoofdstukken