Mijn boeken

verhalen over reizen, vertrekken en opnieuw beginnen

Jouw inhoud komt hier. Bewerk of verwijder deze tekst inline of in de module-inhoudsinstellingen. Je kunt ook elk aspect van deze inhoud vormgeven in de module-ontwerpinste llingen en zelfs aangepaste CSS toepassen op deze tekst in de module-geavanceerde instellingen.

Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

Noorwegen van binnenuit

Een nieuw land, een nieuw leven

In Noorwegen begin ik opnieuw. Ik schrijf over wonen, werken, de taal, nieuwe mensen en alles wat komt kijken bij het opbouwen van een leven in een ander land.

de man die steeds bijna vertrok

Tussen verlangen, herinneringen en vertrekken

In de hoek staat een koffer die langzaam onder het stof verdwijnt. Iedere keer dat hij ernaar kijkt, komen herinneringen aan verre reizen terug en groeit het verlangen om opnieuw te vertrekken. Maar telkens blijft de koffer staan.

Later bestaat niet

Je wacht op later. Terwijl je leven al bezig is.

Een persoonlijk boek over uitstellen, kiezen, tijd en de momenten waarop je denkt dat het echte leven nog moet beginnen. Over plannen die steeds opschuiven, keuzes die je wel of niet maakt en de vraag hoeveel van je leven je eigenlijk bewaart voor later.

nieuwste verhalen

75. Even geen toerist

Noem het toeval, maar de timing was perfect. Een week nadat ik de keuze had gemaakt om naar Noorwegen te verhuizen, vertrok ik opnieuw naar Noorwegen. Dit keer naar Trondheim, een stad in het midden van het land. Een mooi moment om het land beter te leren kennen, meer...

74. Waar ik opnieuw wil beginnen

Het idee om naar het buitenland te verhuizen bleef de afgelopen tijd steeds vaker door mijn hoofd gaan. Ik voelde aan alles dat ik niet meer alleen moest dromen, maar de knoop voor mezelf moest doorhakken. Ik heb de afgelopen jaren zoveel reizen gemaakt. In de eerste...

73. Meer dan een volgende reis

Ik reis al zeven jaar bijna iedere maand en ik heb al heel veel landen gezien. Waar het bij mij in het begin vooral ging om landen afvinken, ging reizen later steeds meer voor mij betekenen. Reizen werd een onderdeel van mijn leven. Het zorgde ervoor dat ik mezelf nog...

70. De stad was dezelfde. Ik niet.

In mijn vorige hoofdstuk over Berlijn vertelde ik over de eenzaamheid die ik daar voelde. De drie reizen ervoor was ik samen met iemand op vakantie geweest, waarna ik ineens weer alleen naar Berlijn ging. De gedachten die door me heen gingen, de beren die ik op de weg...

69. Waar mijn energie naartoe mag

Deze verhalen zijn niet alleen bedoeld voor jou als lezer, maar ook voor mezelf. Elk hoofdstuk draagt iets met zich mee. Iets wat ik heb geleerd, waar ik achter ben gekomen of wat me heeft geraakt zonder dat ik het meteen doorhad. Schrijven is voor mij daarom niet...

67. Tussen stenen en momenten

Over honderd jaar weet niemand meer wie ik was. Die gedachte kwam niet op tijdens een rustige avond thuis of op een drukke werkdag, maar ergens anders. Sommige plekken doen iets met je perspectief, nog voordat je precies weet waarom. Tijdens een korte trip naar...

66. Met een hand vol zand

Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige...

65. Buiten dienst

Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het...

Laatst ingesproken verhalen