Reisverhalen van binnenuit

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Ik begon met reizen om meer van de wereld te zien, maar ontdekte onderweg steeds meer over mezelf. Uiteindelijk veranderde niet alleen mijn manier van reizen, maar ook de richting van mijn leven.

75. Even geen toerist

Noem het toeval, maar de timing was perfect. Een week nadat ik de keuze had gemaakt om naar Noorwegen te verhuizen, vertrok ik opnieuw naar Noorwegen. Dit keer naar Trondheim, een stad in het midden van het land. Een mooi moment om het land beter te leren kennen, meer…

74. Waar ik opnieuw wil beginnen

74. Waar ik opnieuw wil beginnen

Het idee om naar het buitenland te verhuizen bleef de afgelopen tijd steeds vaker door mijn hoofd gaan. Ik voelde aan alles dat ik niet meer alleen moest dromen, maar de knoop voor mezelf moest doorhakken. Ik heb de afgelopen jaren zoveel reizen gemaakt. In de eerste…

lees meer…
73. Meer dan een volgende reis

73. Meer dan een volgende reis

Ik reis al zeven jaar bijna iedere maand en ik heb al heel veel landen gezien. Waar het bij mij in het begin vooral ging om landen afvinken, ging reizen later steeds meer voor mij betekenen. Reizen werd een onderdeel van mijn leven. Het zorgde ervoor dat ik mezelf nog…

lees meer…
70. De stad was dezelfde. Ik niet.

70. De stad was dezelfde. Ik niet.

In mijn vorige hoofdstuk over Berlijn vertelde ik over de eenzaamheid die ik daar voelde. De drie reizen ervoor was ik samen met iemand op vakantie geweest, waarna ik ineens weer alleen naar Berlijn ging. De gedachten die door me heen gingen, de beren die ik op de weg…

lees meer…
69. Waar mijn energie naartoe mag

69. Waar mijn energie naartoe mag

Deze verhalen zijn niet alleen bedoeld voor jou als lezer, maar ook voor mezelf. Elk hoofdstuk draagt iets met zich mee. Iets wat ik heb geleerd, waar ik achter ben gekomen of wat me heeft geraakt zonder dat ik het meteen doorhad. Schrijven is voor mij daarom niet…

lees meer…
67. Tussen stenen en momenten

67. Tussen stenen en momenten

Over honderd jaar weet niemand meer wie ik was. Die gedachte kwam niet op tijdens een rustige avond thuis of op een drukke werkdag, maar ergens anders. Sommige plekken doen iets met je perspectief, nog voordat je precies weet waarom. Tijdens een korte trip naar…

lees meer…
66. Met een hand vol zand

66. Met een hand vol zand

Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige…

lees meer…
65. Buiten dienst

65. Buiten dienst

Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het…

lees meer…
64. Waar de winter mij stil kreeg

64. Waar de winter mij stil kreeg

“Sorry meneer, ik heb een vervelende mededeling. Uw vlucht naar Nederland is geannuleerd vanwege het slechte weer.” Ze keek me bijna verontschuldigend aan, alsof ik niet de eerste was aan wie ze dit moest vertellen. “Mogelijk kunt u morgen weer vliegen, in het meest…

lees meer…
63. Alleen, maar nooit eenzaam

63. Alleen, maar nooit eenzaam

In het vliegtuig naar Valencia viel me iets op wat me vaker opvalt: bijna iedereen reist samen. Stelletjes die tegen elkaar aan in slaap vallen, vriendengroepen vol voorpret, gezinnen die hun kinderen bezighouden. Ik weet dat er meer soloreizigers zijn dan je denkt,…

lees meer…
62. De prijs van vrijheid

62. De prijs van vrijheid

Ik krijg vaak de vraag: “Hoe kan het dat je elke maand op reis gaat?” Of: “Hoe doe je dat met werk, heb je geld teveel?” Eerlijk gezegd vind ik het terechte vragen — en ik voel me bevoorrecht dat ik het kan doen. Maar het is niet iets wat zomaar uit de lucht is komen…

lees meer…
60. De brug tussen werelden

60. De brug tussen werelden

Tussen mijn diensten door ontdekte ik dat ik vier dagen vrij had. Precies genoeg om er even tussenuit te gaan. De herfst had Nederland inmiddels stevig in haar greep: regen, wind, grauwheid. Nog één keer de zon opzoeken, althans dat dacht ik. Porto leek me daar…

lees meer…

Hoofdstukken