mijn reisverhalen

deel i

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Onderweg ontdekte ik dat het niet gaat om de stad op de kaart, maar om de lagen die ik onderweg van mezelf afpelde. Elke nieuwe plek gaf me meer inzicht in wie ik was en wie ik kon worden, en liet me zien hoeveel er nog te ontdekken viel.

45. De stempel en de grens

‘En jij wilt met een stempel van Armenië morgen naar Azerbeidzjan vliegen?’ De gids keek me aan alsof ik had voorgesteld in zwembroek de Himalaya te beklimmen. Ik knikte nietsvermoedend. ‘Haha,’ schaterde hij, ‘dan doen ze moeilijk hoor. Misschien word je wel…

31. Ritme en weerstand

31. Ritme en weerstand

Beweging is altijd een rode draad in mijn leven geweest. Als kind deed ik jarenlang aan badminton en judo, maar ook buiten de sportzaal was ik graag actief. Ik wandelde lange afstanden, samen of alleen, om mijn hoofd leeg te maken. Daarnaast stond ik al jong op…

lees meer…
30. Niet langer weg van mezelf

30. Niet langer weg van mezelf

Destijds had ik last van vluchtgedrag. Wanneer iets moeilijk, ongemakkelijk of te zwaar werd, voelde ik vooral één neiging: weg hier. Niet altijd letterlijk, maar vaak genoeg wel. Weg uit de situatie, weg van verwachtingen en vooral weg van het gevoel dat ik op dat…

lees meer…
28. Langzamer aankomen

28. Langzamer aankomen

Soms begint een reis niet met verwondering, maar met vermoeidheid. Niet met kijken, maar met landen. Toen ik aankwam in de Algarve — na een vlucht naar Faro — voelde ik het meteen: ik was op. Alles van de afgelopen tijd kwam er even uit. Dat heb ik wel vaker. Alsof…

lees meer…
27. De kunst van vertragen

27. De kunst van vertragen

Mijn zusje woont inmiddels al een tijdje in Alicante. Op een dag besloot ze: ‘Ik wil weleens in het buitenland wonen.’ En zoals dat bij haar vaker gaat, bleef het niet bij een gedachte. Binnen twee maanden had ze werk én een appartement geregeld. Ze woont in een…

lees meer…
26. Gewoon één keer per week

26. Gewoon één keer per week

Het is inmiddels een gewoonte geworden: in de winter ontsnappen aan de kou. Dit jaar ging ik samen met mijn beste vriend naar Tenerife. In Nederland was het grijs, koud en nat — en ik merkte weer hoe die maanden me altijd wat naar binnen trekken. Niet op een rustige…

lees meer…
25. Waar taal tekortschiet

25. Waar taal tekortschiet

Er zijn plekken waar je binnenkomt met woorden, maar vertrekt in stilte. Plekken die je niet bezoekt om iets moois te zien, maar om iets zwaars te dragen. Waar je pas echt aanwezig bent als je ophoudt met denken. Alsof zelfs je gedachten even hun hoofd buigen. Ik wist…

lees meer…
24. Niets om bang voor te zijn

24. Niets om bang voor te zijn

Samen met mijn zusje besloot ik een paar dagen naar Marrakesh te gaan. We kwamen een leuke aanbieding tegen en dachten: waarom niet? Even de zon in, een andere wereld in. Na aankomst op het vliegveld stapten we in een taxi richting ons hotel. De rit was kort, maar…

lees meer…
23. Shotje hier, inzicht daar

23. Shotje hier, inzicht daar

Mijn zusje kwam op een middag langs voor een kop koffie en vroeg tussen neus en lippen door welke reizen ik de komende tijd gepland had. Ik somde de bestemmingen op — waaronder Lanzarote. Ze schoot in de lach. ‘Wanneer ga je?’ Toen ik haar de data vertelde, keek ze me…

lees meer…