Over honderd jaar weet niemand meer wie ik was. Die gedachte kwam niet op tijdens een rustige avond thuis of op een drukke werkdag, maar ergens anders. Sommige plekken doen iets met je perspectief, nog voordat je precies weet waarom. Tijdens een korte trip naar…

Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige…

Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het…

“Sorry meneer, ik heb een vervelende mededeling. Uw vlucht naar Nederland is geannuleerd vanwege het slechte weer.” Ze keek me bijna verontschuldigend aan, alsof ik niet de eerste was aan wie ze dit moest vertellen. “Mogelijk kunt u morgen weer vliegen, in het meest…

In het vliegtuig naar Valencia viel me iets op wat me vaker opvalt: bijna iedereen reist samen. Stelletjes die tegen elkaar aan in slaap vallen, vriendengroepen vol voorpret, gezinnen die hun kinderen bezighouden. Ik weet dat er meer soloreizigers zijn dan je denkt,…

Ik krijg vaak de vraag: “Hoe kan het dat je elke maand op reis gaat?” Of: “Hoe doe je dat met werk, heb je geld teveel?” Eerlijk gezegd vind ik het terechte vragen — en ik voel me bevoorrecht dat ik het kan doen. Maar het is niet iets wat zomaar uit de lucht is komen…

Een paar dagen geleden zat ik nog in Porto, waar het regende. Zoals ook in Nederland. De donkere dagen zijn weer begonnen — voor velen een periode van somberheid. Ik heb altijd moeite gehad met de zomer die zich verruilt voor de koude, natte en donkere maanden. Van…

Tussen mijn diensten door ontdekte ik dat ik vier dagen vrij had. Precies genoeg om er even tussenuit te gaan. De herfst had Nederland inmiddels stevig in haar greep: regen, wind, grauwheid. Nog één keer de zon opzoeken, althans dat dacht ik. Porto leek me daar…

Er zijn genoeg verhalen die ik nog kan vertellen over mijn reisjes. Sommigen hebben de hoofdstukken niet gehaald, maar verdienen toch een eervolle vermelding. Zo versliep ik me bijna voor een vroege vlucht in Vilnius, viel het raam van mijn hotelkamer in New York…

De Plitvicemeren. Ik was al vaak in Kroatië geweest, maar dit natuurpark had ik nog nooit met eigen ogen gezien. In alle vroegte verzamelden we in de haven van Split. De lucht was nog koel en stil, de zon kroop langzaam boven de zee uit. Vanuit de haven vertrokken we…

De derde keer Praag. Een stad waar ik nooit genoeg van krijg en persoonlijk een van de mooiste steden van Europa vind. Ik ben een paar jaar geleden naar Praag geweest, maar dat was tijdens corona. Ik heb de echte sfeer niet kunnen proeven, dus had me toen al…

Er zijn momenten waarop ik terugdenk aan de kinderlijke verwondering die ooit zo vanzelfsprekend was. Alles was nieuw, alles had glans. De eerste keer dat ik zonder zijwieltjes over straat reed. De smaak van een broodbeleg dat ik nog nooit had geproefd. Het…