40. Toch nog een trofee

40. Toch nog een trofee

Sommige landen voelen als een bijzin in een atlas. Je komt ze tegen, maar loopt er net zo makkelijk aan voorbij. Moldavië was voor mij zo’n land. Niet per se een droombestemming, wel een openstaand vakje op mijn lijstje. En omdat ik álle landen van Europa wil zien,...
39. Tussen twijfel en trots

39. Tussen twijfel en trots

Boekarest voelde op het eerste gezicht als een stad die zwaar op je schouders leunt. Veel beton, brede wegen, gebouwen die niet uitnodigen maar imponeren. Maar toen ik langer keek, viel het me op: deze stad doet zich niet anders voor. Ze is rauw, eerlijk, soms...
38. Even niets, en toch zoveel

38. Even niets, en toch zoveel

Soms hoeft een vakantie niets op te leveren. Geen nieuwe inzichten, geen diepe gesprekken met mezelf, geen innerlijke opschoning. Gewoon even weg zijn. Ontspannen. Ademhalen. Ik had de laatste tijd hard gewerkt, veel gegeven, veel geregeld. Het was tijd om even op te...
37. De top die ik niet haalde

37. De top die ik niet haalde

“Lenn, wakker worden. Word wákker!” Er werd hard op mijn deur geklopt. Ik schrok. Wat was er aan de hand? Ik lag eigenlijk al een half uur wakker. Mijn eerste nacht in Nairobi, en ik hoorde de hele tijd iets lopen. Buiten wisten we dat er wilde dieren rondliepen, maar...
36. Waar ontspanning begint met een stap

36. Waar ontspanning begint met een stap

Ik was inmiddels een jaar als zelfstandige aan het werk. En hoe. Soms zes, zeven dagen achter elkaar. Twaalf diensten op rij voelde niet eens meer gek. Ik draaide gewoon door, dag na dag. Werken gaf me structuur, ritme, houvast. Het hield me onder de mensen, en het...