#1. Het verhaal dat zichzelf schrijft

#1. Het verhaal dat zichzelf schrijft

Inmiddels werk ik al een tijd aan dit boek. Toch voelt het zonde om het jarenlang alleen maar op te slaan in een document. Daarom heb ik besloten de hoofdstukken gaandeweg te delen — niet als eindpunt, maar als tussenstap. Door onderweg te delen, kan het verhaal...
45. De stempel en de grens

45. De stempel en de grens

‘En jij wilt met een stempel van Armenië morgen naar Azerbeidzjan vliegen?’ De gids keek me aan alsof ik had voorgesteld in zwembroek de Himalaya te beklimmen. Ik knikte nietsvermoedend. ‘Haha,’ schaterde hij, ‘dan doen ze moeilijk hoor. Misschien word je wel...
44. Tussen lichtjes en rust

44. Tussen lichtjes en rust

Valletta in december voelde als een warme jas in de regen. Ik was er met een goede vriendin, een paar dagen weg van alles, en dat was precies wat ik nodig had. De stad was prachtig versierd: lichtjes in kronkelende steegjes, kerstbomen op de pleinen, muziek uit kleine...
43. Een dagtrip vol lessen

43. Een dagtrip vol lessen

Er zijn van die reizen die je altijd bijblijven. Niet door grote gebeurtenissen, maar door een opeenstapeling van kleine momenten die, samen, iets groots zeggen. Zo ook mijn reis door Albanië, Kosovo en Noord-Macedonië. Drie landen, drie dagen, drie keer een ander...
42. One day or day one

42. One day or day one

Ik weet het allemaal wel. Dat je in het nu moet leven. Niet te veel hangen in het verleden, niet te ver vooruit denken. Maar tussen weten en doen zit soms een wereld van verschil. Ik probeer het wel — steeds vaker zelfs — maar het lukt me nog niet altijd. Neem het...