33. Hoe het ook kan

33. Hoe het ook kan

Met een goede vriend — zo’n vriend die je niet vaak ziet, maar met wie het altijd meteen goed is — had ik een paar dagen Bilbao gepland. We reizen eens in de zoveel tijd samen, zonder vaste patronen of plannen. Meestal is het simpel: een stad, wat wandelen, wat eten,...
32. Daar waar de wereld even stilviel

32. Daar waar de wereld even stilviel

Ik ben gek op de Balkan. Ieder land heeft z’n eigen charme, ruwe randen en onverwachte schoonheid. Deze keer koos ik voor Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. Een compacte stad, precies zoals ik het graag heb. Je kunt er dwalen zonder te verdwalen. Alles is dichtbij,...
31. Ritme en weerstand

31. Ritme en weerstand

Beweging is altijd een rode draad in mijn leven geweest. Als de zon zich laat zien, stap ik op mijn skeelers. Lange afstanden, vaak alleen, met muziek in mijn oren. De wind langs mijn gezicht, het asfalt dat onder me doorschiet, de cadans van mijn bewegingen — dat...
30. Niet meer onderweg om weg te zijn

30. Niet meer onderweg om weg te zijn

Vroeger had ik last van vluchtgedrag. Als iets moeilijk of ongemakkelijk werd, wilde ik maar één ding: weg. Weg uit de situatie, weg van het gevoel, weg van mezelf. Ik wist het toen nog niet, maar veel van mijn eerste reizen waren eigenlijk ontsnappingspogingen....
29. Waar licht en donker elkaar raken

29. Waar licht en donker elkaar raken

Twee weken voordat ik naar Mallorca ging, had ik me ingeschreven bij een detacheringsbureau voor zzp-opdrachten binnen de zorg. Ik merkte dat ik — door mijn reizen — steeds vaker tegen het probleem aanliep dat ik te weinig vrije dagen kon opnemen of eerst weer moest...
28. Langzamer aankomen

28. Langzamer aankomen

Soms begint een reis niet met verwondering, maar met vermoeidheid. Niet met kijken, maar met landen. Toen ik aankwam in de Algarve — na een vlucht naar Faro — voelde ik het meteen: ik was op. Alles van de afgelopen tijd kwam er even uit. Dat heb ik wel vaker. Alsof...