53. Even niet onderweg

53. Even niet onderweg

Voor het eerst in lange tijd ga ik een maand niet op reis. Het klinkt bijna vreemd om dat zo op te schrijven, alsof niet reizen een bewuste keuze is, terwijl het eigenlijk vanzelf zou moeten gaan. Maar ik merk dat ik moet bijkomen. Mijn energie is op, en ik wil mezelf...
52. Rust in beweging

52. Rust in beweging

Inmiddels sport ik gemiddeld vijf dagen per week. Het heeft jaren geduurd om dat punt te bereiken en het écht in mijn structuur te krijgen. Vroeger had ik weleens geen zin, of een bijzonder overtuigend excuus om niet te gaan. Inmiddels zit het zó in mijn systeem dat...
51. Later dan gepland, eerder dan verwacht

51. Later dan gepland, eerder dan verwacht

Eindelijk zat mijn reeks nachtdiensten erop. Ik was moe, maar opgelucht. Nog één dag, dan vloog ik naar Spanje. Málaga was de bestemming. Het plan was simpel: een paar uurtjes slapen, vroeg opstaan, tas mee, vliegtuig in. Met het raampje open en muziek aan reed ik...
50. Thuis in mezelf

50. Thuis in mezelf

Vroeger voelde ik na een paar dagen reizen al een knoop in mijn buik: heimwee, een verlangen naar iets vertrouwds. Maar ergens onderweg is dat veranderd. Niet omdat de wereld anders werd, maar omdat ik mezelf ben gaan dragen als thuis. Ik zeg vaak: als ik mijn huis –...
#7. Hoe mijn woorden hun weg vonden

#7. Hoe mijn woorden hun weg vonden

Als kind droomde ik er al van om een boek te schrijven. Ik schreef kleine verhalen met de hand, omdat ik toen nog geen computer had. Een echt verhaal werd het nooit, maar het verlangen om iets op papier te zetten bleef. Jarenlang liep ik rond met dat idee. Alleen: het...