door Lennart van der Veldt | 23 februari 2026 | Deel II
Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige...
door Lennart van der Veldt | 16 februari 2026 | Deel II
Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het...
door Lennart van der Veldt | 15 februari 2026 | Tussenstop
Ik ben dit boek afgelopen lente begonnen te schrijven, in een periode waarin het licht langer bleef hangen, mijn hoofd helder was en mijn energie bijna vanzelfsprekend aanvoelde. Schrijven ging moeiteloos. Met weinig slaap kon ik vooruit en ideeën dienden zich aan...
door Lennart van der Veldt | 15 februari 2026 | Deel II
“Sorry meneer, ik heb een vervelende mededeling. Uw vlucht naar Nederland is geannuleerd vanwege het slechte weer.” Ze keek me bijna verontschuldigend aan, alsof ik niet de eerste was aan wie ze dit moest vertellen. “Mogelijk kunt u morgen weer vliegen, in het meest...
door Lennart van der Veldt | 10 februari 2026 | Deel II
In het vliegtuig naar Valencia viel me iets op wat me vaker opvalt: bijna iedereen reist samen. Stelletjes die tegen elkaar aan in slaap vallen, vriendengroepen vol voorpret, gezinnen die hun kinderen bezighouden. Ik weet dat er meer soloreizigers zijn dan je denkt,...
