mijn reisverhalen
deel i
Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt
Onderweg ontdekte ik dat het niet gaat om de stad op de kaart, maar om de lagen die ik onderweg van mezelf afpelde. Elke nieuwe plek gaf me meer inzicht in wie ik was en wie ik kon worden, en liet me zien hoeveel er nog te ontdekken viel.
44. Tussen lichtjes en rust
Met een goede vriendin ging ik een paar dagen naar Valletta. Even weg van alles. We werken allebei veel, dus deze reis kwam goed uit. De hoofdstad van Malta was prachtig versierd. In de lange winkelstraat hingen lichtjes en kerstdecoraties, op een gezellig plein klonk…
43. Een dagtrip vol lessen
Er zijn van die reizen die je altijd bijblijven. Niet door grote gebeurtenissen, maar door een opeenstapeling van kleine momenten die samen iets groots zeggen. Zo ook mijn reis door Albanië, Kosovo en Noord-Macedonië. Drie landen, drie dagen en drie keer een ander…
42. One day or day one
Ik weet het allemaal wel. Dat je in het nu moet leven. Niet te lang moet blijven hangen in wat geweest is en jezelf niet gek moet maken met alles wat nog kan komen. Alleen zit er bij mij geregeld een flink verschil tussen iets begrijpen en er ook naar leven. In mijn…
41. De stilte boven de wereld
Sommige reizen blijven je bij door wat je ziet, andere door wat je voelt. Litouwen was er voor mij één van allebei. Ik vloog een paar dagen naar Vilnius, de hoofdstad. Een stad die tegelijkertijd jong en oud aanvoelt, met barokke kerken, geplaveide straatjes, moderne…
40. Toch nog een trofee
Sommige landen voelen als een bijzin in een atlas. Je komt ze tegen, maar loopt er net zo makkelijk aan voorbij. Moldavië was voor mij zo’n land. Niet per se een droombestemming, wel een openstaand vakje op mijn lijstje. En omdat ik álle landen van Europa wil Sommige…
39. Tussen twijfel en trots
Boekarest maakte op mij in eerste instantie geen bijzondere indruk. Veel beton, brede wegen en grote gebouwen. Niet bepaald een stad waar je direct verliefd op wordt. Maar naarmate ik er langer rondliep, begon ik de charme ervan steeds meer te zien. Oude gevels…
38. Even niets, en toch zoveel
Soms hoeft een reis niets op te leveren. Geen nieuwe inzichten, geen diepe gesprekken met mezelf en geen innerlijke opschoning. Gewoon even weg zijn. Ontspannen. Ademhalen. Ik had de laatste tijd veel gewerkt, veel gegeven en veel geregeld. Het was tijd om op te…
37. De top die ik niet haalde
“Lenn, wakker worden. Word wákker!” Er werd hard op mijn deur geklopt. Ik schrok. Wat was er aan de hand? Ik lag eigenlijk al een half uur wakker. Mijn eerste nacht in Nairobi, en ik hoorde de hele tijd iets lopen. Buiten wisten we dat er wilde dieren rondliepen, maar…
36. Waar ontspanning begint met een stap
Ik was inmiddels een jaar als zelfstandige aan het werk. En hoe. Soms werkte ik zes of zeven dagen achter elkaar. Twaalf diensten op rij voelde op een gegeven moment bijna normaal. Daarnaast bracht ik dagelijks zo’n drie uur door in de trein: anderhalf uur heen,…
35. Tussen sprookje en stilte
Bratislava. Geen stad waar de meeste mensen als eerste aan denken bij een stedentrip. Juist dat maakte de stad voor mij interessant. Het was kerst en ik had behoefte aan rust. Niet aan een volle planning of een reis vol hoogtepunten, maar aan een paar dagen zonder…
34. Net niet te laat
Tas ingepakt. Wekker op tijd gezet. Vroeg naar bed voor mijn vlucht naar Barcelona. Alles onder controle. Omdat Andorra maar een paar uur met de bus van Barcelona ligt, besloot ik dit ministaatje mee te pakken tijdens mijn reis. Land nummer zoveel, gewoon even…
33. Hoe het ook kan
Met een goede vriend – zo’n vriend die je niet vaak ziet, maar met wie het altijd meteen goed is – had ik een paar dagen Bilbao gepland. Eens in de zoveel tijd reizen we samen zonder vaste patronen of grote plannen. Zo bezochten we eerder al Londen en Milaan. Daar…