mijn reisverhalen
deel iI
Verder reizen, dieper leven
Met elke reis durfde ik dieper te duiken in mijn gedachten en gevoelens, alsof de wereld me uitnodigde om niet alleen verder, maar ook intensiever te leven. Het ging niet langer om afvinken van landen, maar om het vinden van betekenis in momenten.
53. Even niet onderweg
Voor het eerst in lange tijd ga ik een maand niet op reis. Het klinkt bijna vreemd om dat zo op te schrijven, alsof niet reizen een bewuste keuze is, terwijl het eigenlijk vanzelf zou moeten gaan. Maar ik merk dat ik moet bijkomen. Mijn energie is op, en ik wil mezelf...
52. Rust in beweging
Inmiddels sport ik gemiddeld vijf dagen per week. Het heeft jaren geduurd om dat punt te bereiken en het écht in mijn structuur te krijgen. Vroeger had ik weleens geen zin, of een bijzonder overtuigend excuus om niet te gaan. Inmiddels zit het zó in mijn systeem dat...
51. Later dan gepland, eerder dan verwacht
Eindelijk zat mijn reeks nachtdiensten erop. Ik was moe, maar opgelucht. Nog één dag, dan vloog ik naar Spanje. Málaga was de bestemming. Het plan was simpel: een paar uurtjes slapen, vroeg opstaan, tas mee, vliegtuig in. Met het raampje open en muziek aan reed ik...
50. Thuis in mezelf
Vroeger voelde ik na een paar dagen reizen al een knoop in mijn buik: heimwee, een verlangen naar iets vertrouwds. Maar ergens onderweg is dat veranderd. Niet omdat de wereld anders werd, maar omdat ik mezelf ben gaan dragen als thuis. Ik zeg vaak: als ik mijn huis –...
49. Wat mijn hoofd gelooft
Zoals wel vaker begon ik deze reis vermoeid. Het zat gewoon even in me. Te weinig ontspanning, misschien te veel gewerkt. Die vermoeidheid herken ik inmiddels – ik weet hoe ik ermee om moet gaan. Het is geen onbekende vijand. Maar soms brengt het ook iets anders mee....
48. Dromen werkelijkheid
Een jaar eerder had ik deze reis al vastgelegd met mijn goede vriend, met wie ik elk jaar een avontuur beleef. Dit keer geen Europese stad, maar New York. De stad die nooit slaapt, The Big Apple – een droom die eindelijk werkelijkheid zou worden. Jarenlang stond ze...
47. Gas terug, vlucht vooruit
‘Mag ik uw rijbewijs?’ vroeg de vriendelijke politieagent. Shit. Dat heb ik weer, dacht ik. Ik had net een avonddienst achter de rug en mijn wekker zou over een paar uur alweer gaan – om vier uur ’s ochtends – voor mijn vlucht naar Madrid. In mijn ooghoek had ik de...
46. Verder reizen, dieper leven
In het vorige deel Reisverhalen van binnenuit – Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt, nam ik je mee langs vijftig landen en minstens evenveel lessen. Ik schreef over verdwalen en vinden, over mooie momenten en kwetsbare gedachten. Over het besef dat de...







