mijn reisverhalen

deel iI

Verder reizen, dieper leven

Met elke reis durfde ik dieper te duiken in mijn gedachten en gevoelens, alsof de wereld me uitnodigde om niet alleen verder, maar ook intensiever te leven. Het ging niet langer om afvinken van landen, maar om het vinden van betekenis in momenten.

66. Met een hand vol zand

Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige...
65. Buiten dienst

65. Buiten dienst

Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het...

Lees meer
64. Waar de winter mij stil kreeg

64. Waar de winter mij stil kreeg

“Sorry meneer, ik heb een vervelende mededeling. Uw vlucht naar Nederland is geannuleerd vanwege het slechte weer.” Ze keek me bijna verontschuldigend aan, alsof ik niet de eerste was aan wie ze dit moest vertellen. “Mogelijk kunt u morgen weer vliegen, in het meest...

Lees meer
63. Alleen, maar nooit eenzaam

63. Alleen, maar nooit eenzaam

In het vliegtuig naar Valencia viel me iets op wat me vaker opvalt: bijna iedereen reist samen. Stelletjes die tegen elkaar aan in slaap vallen, vriendengroepen vol voorpret, gezinnen die hun kinderen bezighouden. Ik weet dat er meer soloreizigers zijn dan je denkt,...

Lees meer
62. De prijs van vrijheid

62. De prijs van vrijheid

Ik krijg vaak de vraag: “Hoe kan het dat je elke maand op reis gaat?” Of: “Hoe doe je dat met werk, heb je geld teveel?” Eerlijk gezegd vind ik het terechte vragen — en ik voel me bevoorrecht dat ik het kan doen. Maar het is niet iets wat zomaar uit de lucht is komen...

Lees meer
60. De brug tussen werelden

60. De brug tussen werelden

Tussen mijn diensten door ontdekte ik dat ik vier dagen vrij had. Precies genoeg om er even tussenuit te gaan. De herfst had Nederland inmiddels stevig in haar greep: regen, wind, grauwheid. Nog één keer de zon opzoeken, althans dat dacht ik. Porto leek me daar...

Lees meer
59. Kleine chaos, grote glimlach

59. Kleine chaos, grote glimlach

Er zijn genoeg verhalen die ik nog kan vertellen over mijn reisjes. Sommigen hebben de hoofdstukken niet gehaald, maar verdienen toch een eervolle vermelding. Zo versliep ik me bijna voor een vroege vlucht in Vilnius, viel het raam van mijn hotelkamer in New York...

Lees meer
57. Waar ik opnieuw begon te leven

57. Waar ik opnieuw begon te leven

De derde keer Praag. Een stad waar ik nooit genoeg van krijg en persoonlijk een van de mooiste steden van Europa vind. Ik ben een paar jaar geleden naar Praag geweest, maar dat was tijdens corona. Ik heb de echte sfeer niet kunnen proeven, dus had me toen al...

Lees meer
56. De herontdekte verwondering

56. De herontdekte verwondering

Er zijn momenten waarop ik terugdenk aan de kinderlijke verwondering die ooit zo vanzelfsprekend was. Alles was nieuw, alles had glans. De eerste keer dat ik zonder zijwieltjes over straat reed. De smaak van een broodbeleg dat ik nog nooit had geproefd. Het...

Lees meer
55. Tussen afscheid en vertrek

55. Tussen afscheid en vertrek

Ik heb al een paar jaar het plan om Nederland achter me te laten en te emigreren naar een ander land. Het voelt soms alsof ik hier alles wel zo’n beetje heb gedaan en toe ben aan een nieuw avontuur. In de afgelopen jaren heb ik veel vrijheden voor mezelf ingebouwd. Ik...

Lees meer
54. De minuut die alles veranderde

54. De minuut die alles veranderde

Geachte edelachtbare, Ik ben inmiddels 35 jaar oud en heb sinds het begin van dit jaar voor het eerst een eigen auto. Daarvoor reed ik weleens in de auto van mijn ouders of vrienden, maar dat was sporadisch. Ik heb een leaseauto en gebruik deze alleen voor mijn werk...

Lees meer