mijn reisverhalen

een persoonlijke reis door de wereld en mijzelf

DEEL I

Niet de bestemming, maar wie je onderweg wordt

Onderweg ontdekte ik dat het niet gaat om de stad op de kaart, maar om de lagen die ik onderweg van mezelf afpelde. Elke nieuwe plek gaf me meer inzicht in wie ik was en wie ik kon worden, en liet me zien hoeveel er nog te ontdekken viel.

DEEL II

Verder reizen, dieper leven

Met elke reis durfde ik dieper te duiken in mijn gedachten en gevoelens, alsof de wereld me uitnodigde om niet alleen verder, maar ook intensiever te leven. Het ging niet langer om afvinken van lanen, maar om het vinden van betekenis in momenten.

DEEL III

Leven op nieuwe grond

Ik fantaseer over een plek waar ik niet alleen reiziger ben, maar bewoner word, waar elke dag eens kans is mezelf opnieuw uit te vinden. In gedachten proef ik alvast de vrijheid van een leven dat nog moet beginnen, op grond die straks misschien wel als thuis voelt.

nieuwste verhalen

66. Met een hand vol zand

Ik speel met het zand van de Sahara terwijl ik naar de zonsondergang kijk. Het zand is fijner dan ik had verwacht, bijna als poeder, en nog warm van de zon die de hele dag op de duinen heeft gebrand. Ik schep mijn hand vol en laat het langzaam weer wegglijden. Sommige...
Lees meer

65. Buiten dienst

Normaal gesproken reis ik niet met collega’s. Daar houd ik bewust afstand in. Op de werkvloer mag men bijna alles van mij weten, maar samen een paar dagen weg voelde altijd als een grens die ik liever niet overstak. Ik wissel zo nu en dan van baan, niet omdat het...
Lees meer

64. Waar de winter mij stil kreeg

“Sorry meneer, ik heb een vervelende mededeling. Uw vlucht naar Nederland is geannuleerd vanwege het slechte weer.” Ze keek me bijna verontschuldigend aan, alsof ik niet de eerste was aan wie ze dit moest vertellen. “Mogelijk kunt u morgen weer vliegen, in het meest...
Lees meer

63. Alleen, maar nooit eenzaam

In het vliegtuig naar Valencia viel me iets op wat me vaker opvalt: bijna iedereen reist samen. Stelletjes die tegen elkaar aan in slaap vallen, vriendengroepen vol voorpret, gezinnen die hun kinderen bezighouden. Ik weet dat er meer soloreizigers zijn dan je denkt,...
Lees meer

62. De prijs van vrijheid

Ik krijg vaak de vraag: “Hoe kan het dat je elke maand op reis gaat?” Of: “Hoe doe je dat met werk, heb je geld teveel?” Eerlijk gezegd vind ik het terechte vragen — en ik voel me bevoorrecht dat ik het kan doen. Maar het is niet iets wat zomaar uit de lucht is komen...
Lees meer

61. Waar donker plaatsmaakt voor licht

Een paar dagen geleden zat ik nog in Porto, waar het regende. Zoals ook in Nederland. De donkere dagen zijn weer begonnen — voor velen een periode van somberheid. Ik heb altijd moeite gehad met de zomer die zich verruilt voor de koude, natte en donkere maanden. Van...
Lees meer

60. De brug tussen werelden

Tussen mijn diensten door ontdekte ik dat ik vier dagen vrij had. Precies genoeg om er even tussenuit te gaan. De herfst had Nederland inmiddels stevig in haar greep: regen, wind, grauwheid. Nog één keer de zon opzoeken, althans dat dacht ik. Porto leek me daar...
Lees meer

59. Kleine chaos, grote glimlach

Er zijn genoeg verhalen die ik nog kan vertellen over mijn reisjes. Sommigen hebben de hoofdstukken niet gehaald, maar verdienen toch een eervolle vermelding. Zo versliep ik me bijna voor een vroege vlucht in Vilnius, viel het raam van mijn hotelkamer in New York...
Lees meer

Laatst ingesproken verhalen

“Er is een dag dat morgen niet meer komt. Dus…
is het one day, or day one?”