Als kind droomde ik er al van om een boek te schrijven. Ik schreef kleine verhalen met de hand, omdat ik toen nog geen computer had. Een echt verhaal werd het nooit, maar het verlangen om iets op papier te zetten bleef. Jarenlang liep ik rond met dat idee. Alleen: het moest iets unieks worden, een concept dat nog niet bestond. Toen ik bedacht dat ik kon schrijven over mijn reizen — en vooral over mijn persoonlijke ontwikkeling en zoektocht naar mezelf — voelde dat meteen als iets dat klopte.

In het begin vond ik het lastig om mijn verhaal goed op papier te krijgen. Ik schreef óf te langdradig, óf te kort, iets wat ik tijdens mijn studie ook vaak terugkreeg. Tegelijkertijd hoorde ik altijd dat mijn schrijfstijl prettig was om te lezen. Maar mijn doel werd om mijn verhalen zo bondig en duidelijk mogelijk te vertellen; ik wil tenslotte mensen inspireren, motiveren en aan het denken zetten. Ik schreef, keek na en herschreef, en besloot AI als redacteur te gebruiken. Ik stelde heel duidelijk in dat AI alleen mijn zinnen leesbaarder mocht maken en kleine aanvullingen mocht doen waar dat nodig was, maar niets mocht verzinnen wat ik niet had meegemaakt. Als ik bijvoorbeeld schreef: “Ik zat daar aan zee”, maakte AI er iets van als: “Ik zat daar aan zee, met de zon die over het water glinsterde en de rotsen om me heen.” Dat soort nuances hielpen me beeldender te schrijven zonder mijn stem te verliezen.

Soms vroeg ik AI ook om tips of vragen die ik kon beantwoorden, wat me liet nadenken over wat ik eigenlijk wilde zeggen. Na een paar hoofdstukken merkte ik dat er steeds minder hoefde te worden aangepast; ik begon zelf beknopter, helderder en beeldender te schrijven. Dat voelde motiverend, alsof ik langzaam mijn eigen schrijfstem vond. Ik vond het daarnaast zonde om mijn verhalen jarenlang in een document te bewaren, dus besloot ik ze te delen op mijn website. Iedereen die het leuk vindt, kan ze daar alvast lezen.Mijn doel is om er uiteindelijk een boek van te maken, maar ik heb geen verwachtingen. Ik schrijf dit vooral voor mezelf — omdat ik het leuk vind, omdat ik een naslagwerk wil voor mijn reizen en mijn ontwikkeling. Geld hoef ik er niet mee te verdienen. Als mijn verhalen iemand mogen raken, motiveren of een eerste stap laten zetten richting iets nieuws, is dat voor mij waardevoller dan welke opbrengst dan ook.

Soms leer je jezelf beter kennen door op te schrijven wat je eigenlijk dacht. Schrijven dwingt je om eerlijk te zijn, om scherp te kijken en om te voelen wat er speelt. Terwijl ik mijn verhalen maakte, merkte ik dat ik niet alleen mijn reizen aan het vastleggen was, maar ook mezelf. Misschien is dat wel de kracht van woorden: ze laten je zien wie je bent, precies op het moment dat je ze opschrijft.